BÓL - Miszel

(Wieczny jest chłód)
(Na damę trefl)
(Dawno mi serce już pękło na pół)
(Krupier nie rozdawał nam równych ról)
(Obudź mnie zanim wykopią mi grób)

Wieczny jest chłód, karty otwarte przede mną i stół
Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół
Wyciągnij nóż, wsyp, sól, krupier nie rozdawał nam równych ról
Wciąż pada deszcz, pisk, kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Dalej przed lustrem jest jedyny wróg
Życie się toczy powoli
Powoli brakuje mi tlenu i tchu
Tylko do szczęścia brakuje mi słów
Złamane serce jest zimne jak lód
Zalewa chłód, życie zatrzymaj i stój
Proszę, znieczulaj ten ból
Proszę, znieczulaj ten ból
Proszę, oczyszczaj ten brud
Codziennie czuję ten głód
Ratuj, dopóki dookoła tłum
Zanim samotności złapie trud
Znów czuję ból, przyzwyczaiłem się już
Nigdy nie zginie w nas iskra, która rozpaliła piekielny bunt

Znów czuję ból, dreszcz, chłód, karty otwarte przede mną i stół
Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół
Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról
Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób
Ten ból

Ale nie wiem, kiedy przeminęły lata, kiedy potrafiłem kochać
Nie wiedziałem wtedy, jak sobie poradzę, gdy zostanę sam ze sobą
W życiu, w którym nie ma miejsca już na miłość, ludzie wolą żyć na pokaz
Słyszę słowa w mojej głowie, ale dzisiaj wiem, że to nie było o nas

Wieczny jest chłód, karty otwarte przede mną i stół
Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół
Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról
Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Znów czuję ból, dreszcz, chłód, karty otwarte przede mną i stół
Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół
Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról
Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób
Ten ból
(Ten ból, ten ból, ten ból)