Skrawki - Karian ft. Mery

Nie wiem czy mam się śmiać czy mam płakać

Kiedy gitara mi kradnie serce

Wino robi mi dzisiaj za brata

Mimo że nabiło mnie w butelkę

Papierosy które palę nadal

Puszczają z dymem moje napięcie

Jesień się po cichu do mnie skrada

Wyciąga na spacer choć ja nie chcę

Deszczowe dni, za oknem grzmi, dlatego właśnie

Mieszkańcy unoszą zdziwione brwi bass ich budzi po czwartej

Wybaczcie mi, pięknie to brzmi, piszę nim zasnę

Dwa miechy później sam słysze siebie jak usypiam sąsiadkę

Czasem pokorny strasznie, czasem koszmarny Karol

Zawsze będzie oparciem, pamiętaj moja damo

Cokolwiek będą mówić. cokolwiek by się stało

Będzie się przelewało, pamiętaj tato mamo

Dziwne życie, dziwne trudy

Pewnie potknę się nieraz takie buty

Małe oczy, jestem skuty

Ale patrzę serduchem także luzik

Byłem nad morzem i liczyłem ziarna piasku

A w parku jesienią każdy pożółkły liść

Nie zostanę matematykiem sorry mamciu

Nieobliczalne jest to życie jak i my

Moi ziomale mają żony i dzieciaczki

A ja myślę jaką bajkę obejrzę dziś

Jeszcze przyjdzie czas na to żeby być poważnym

Nadal wierzę w spadające gwiazdy i sny

I tak się bujam między obłokami

Z głową w chmurach chociaż pada deszcz

Nieco dziwny, nieco skrępowany

Jak twe dłonie cztery noce wstecz

Nie wiem z czym się je moje suchary

Znów obracam w żart każdy mój gest

Piję kawę, herbę, i browary

Bywa że czarę goryczy też

Czasem pokorny strasznie, czasem koszmarny Karol

Zawsze będzie oparciem, pamiętaj moja damo

Cokolwiek będą mówić. cokolwiek by się stało

Będzie się przelewało, pamiętaj tato mamo