Monotonluk Maratonu - Sagopa Kajmer & Kolera

Benimle kal, hevesim kursağımda takılı kaldı

Gözlerim telaş timsali her ölenle ağladı

Pervasız tenin gözümü aldı, komada martı

Lodos mağduru melteminle ayıldı ve yalnız uyandı

Suskunluğum minnetimdi, yokluğun varlığı kanattı

Kendimi limana bağladım, uçarı aklım halattı

Kararların ve kesin seçimin bütünü eşittir hayattı (Hayat)

Bacaklarım kırıldı, adın koluma kanattı (U-hu, kanat, bravo)

Burun buruna geldim seni bulmak için her belaya

Düşündüm üç yıl arayla, küs mü Mecnun Leyla'ya?

Bacaklarımı sarkıtırım, dalga çarpar ayağıma

Beyaz saçların akasya, çalmış kokunu lavanta (Yeah)

Vadeli yıllar karanlıktan korkmayı sana yasaklatır

Yirmi senede uzayan saçı küçük bi' bit makaslatır (Şık, şık)

İki çocuğum olsa, aklım salıncakta sallanır

Büyümek istemiyorum, annem, babam yaşlanır

Saçının teli kopmasın (Aman), korkarım, Allah muhafaza

Şerefine izin verdim bugün kalbimdeki her muhafıza

Ziyarette evliya, dedim "Fark etmelerini sağla"

Buz gibi karaya vurmuşum, bulmuş Sahil Muhafaza (Dökün beni)

Tanrım, yıllar günaha soktu, gel de içimi filtre et (Hıh)

Yıkılır bendim ilk tayfunda, yağmurun işi çiselemek

Sineğin yalısı her papatya yüzünden çirkin çiçek

Çıkışmıyor param melek, yürüyerek geliyorum, sabret

Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, yeah)

Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, Sago K shit)

Derin bi' denizin dibine çökmüş bir hazine "aşk" denen

Gafilen bir av olur aniden, bi' kalp ve diğeri hükmeden

"Benden uzakta olsun" derdim körpecik çocukken

Gücümü toplamam gerekti aldanışımı yaşarken

Kıvranışımı seyreden melekler gibidir sükûnet

Tam kendimi toplamışken önüme çıkar hayalet

Ve korku içime hücum ederken korkup kaçar cesaret

Felaket sarsılışımı izler, cesede çevirir esaret

Yardım et, bi' iğne vur ve sönsün acımın yangını

Güneş su olsa, yağmur kurusa ayıltamaz bu baygını

Çok zorladım şansımı ve yatıştırdım hırsımı

Yaşama kafa tutarken kafamı kırdı cadının tılsımı

Hileden uzak bu adama sille vurma, yazıktır

İlle çile mi çekmem lazım? Nurum yüzüme dargındır

Bil de gerisi mühim değil, sevgim sana özel ve saftır

Bugüne dek işlediğim günaha istirhamım tek bir aftır

Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı biçim biçim?

Her neşe bir içim ve içlenişime direnişim

Ben yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim

Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim

Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur (Yeah, yeah)

Bırak, yine başa döndü bu dünya, yine sona sardı aynı kaset, bıktım

Bu monotonluk maratonu, onu tanı, içine düşünce koştur