Człowiek motyl - Szpaku

Kompleksy - ich nie ukryjesz, chyba że pod różową kominiarką
Samotności ciężko się pozbyć, chyba że w kielni masz duży banknot
Tu, gdzie błędów Ci nie wybaczą, jeśli jesteś zwykły, przeciętny
Bo jak będziesz nadto wpływowy, pod dywan trafią Twe klęski
Człowiek Motyl się trzepocze przez kłopoty (Człowiek Motyl)
Człowiek Motyl - byłem larwą, miałem dosyć
Trochę smutne czasy - ziomy, pixy, kwasy
Dzieci gnębią słabszych, jak te z "Naszej klasy"
Każde Twoje wady to ubawy innych
No i sam się śmiejesz, bo masz dystans - niby
Jak zostajesz w końcu sam i uwiera każdy problem
Nie ukrywaj swoich wad, kurwa, przecież sam to robię
W mojej XXL'ce czuję się trochę niepewnie
Ale kokon w końcu pęknie i pokaże piękne wnętrze

Kiedy polecę będzie wiało w całej Polsce
Huragany obok mnie, dziś mam się dobrze
Turkusowe niebo woła purpurową krew
Każdy umrze taki sam, więc już nie martw się...
Kiedy polecę będzie wiało w całej Polsce
Huragany obok mnie, dziś mam się dobrze
Turkusowe niebo woła purpurową krew
Każdy umrze taki sam, więc już nie martw się...

Nie mieliśmy żadnych zmartwień, a świat nie był taki zły
Nawet gdy jest kolorowo, wszystko zmienia się na *pstryk*

Dziś mnie jedynie zabolą tu dłonie jak zwijam te blanty na wieczór
A pamiętam czasy jak o szóstej do pracy, biegłem na busa w pośpiechu
Ledwo na szamę, ciuchy, mieszkanie, a chciałem wakacji, nie palet
Układać te gówna i słuchać, że nawet do tego się tu nie nadaję
To Ty jesteś Bogiem - zrobisz wszystko, co stworzysz w głowie
Pięćdziesiąt kilo przytyłem w pół roku, bo piłem jak miałem problem
Ale kto pytał? Jestem produktem, co chwilę umila
To znaczy tak myślisz (powiedz), tym dla Ciebie jest ta przyjaźń?

Kiedy polecę będzie wiało w całej Polsce
Huragany obok mnie, dziś mam się dobrze
Turkusowe niebo woła purpurową krew
Każdy umrze taki sam, więc już nie martw się...
Kiedy polecę będzie wiało w całej Polsce
Huragany obok mnie, dziś mam się dobrze
Turkusowe niebo woła purpurową krew
Każdy umrze taki sam, więc już nie martw się...